العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

425

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

چه كارى انجام داده‌اند ، اين‌ها بود واجبات پا در قرآن كه آنها از ايمان به حساب مىآيند . اما واجبات سر آن است كه آن را مسح نمايد و خود را پاك كند و براى نماز آماده گردد ، در قرآن فرمود : سرهاى خود را مسح كنيد ، و آن از ايمان مىباشد ، و بر صورت در هنگام وضو شستن را واجب كرده و گفته : اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هر گاه خواستيد نماز بگذاريد صورت‌هاى خود را بشوئيد . خداوند سجده را بر سر و دست و زانو واجب گردانيده و آن هم از ايمان مىباشد ، خداوند در هنگام واجب كردن اين اعمال بر اعضاء و جوارح در صلاة بيان كرد و در كتاب خود در وقت تحويل قبله از بيت المقدس به كعبه آن را بيان فرموده است . مسلمانان گفتند : يا رسول اللَّه نماز و وضوء ما به طرف بيت المقدس هدر رفت و ضايع شد ، در اين جا خداوند متعال فرمود : ما آن قبله را از اين جهت براى تو مقرر كرديم ، تا بدانيم كدام يك از رسول پيروى مىكنند و كدام يك دنبال گذشته‌ها مىروند و به عقب بر مىگردند ، اين تغيير قبله بزرگ بود فقط كسانى كه هدايت شده‌اند در آن ثابت ماندند ، خداوند نمىخواهد ايمان شما را ضايع كند و او به مردم مهربان مىباشد ، صلاة و طهور را در اين جا از نشانه ايمان ذكر مىكند . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : هر كس خداوند را با ايمان كامل ملاقات كند او از اهل بهشت مىباشد ، و هر كس چيزى از واجبات را ضايع كند و از اوامر خداوند سرپيچى نمايد ، و مرتكب منهيات گردد ناقص الايمان در پيشگاه خداوند حضور پيدا مىكند . خداوند متعال فرمود : هر گاه سوره‌اى نازل مىگردد گروهى از آنها مىگويند كدام يك از شما در اثر نزول اين آيه بر ايمانش افزوده گشت ، اما مؤمنان بر ايمان آنها افزوده مىگردد و آنها به يك ديگر بشارت مىدهند ، در جاى ديگر فرموده : مؤمنان كسانى هستند كه هر گاه خداوند ذكر شود دلهاى آنها ترسان مىگردد و هر گاه آيات خداوند بر آنها تلاوت گردد بر ايمانشان افزون شود و آنها به خداى